Posts tagged kbk

Eskilerden bir şiir

0
26/11/2009
by mudkicker in

Bugün çok eskiden bir arkadaşla beraber yazdığımız bir şiiri buldum orayı burayı karıştırırken ve “Oha!” dedim…

Susarak buraya yapıştırıyorum…

SEVGİMİZİN YIKIP VİRAN EYLEDİĞİN DÖRT DUVARI ARASINDA
DELİRİRKEN YALNIZ BAŞIMA
AKLIMI ALDIĞIN GÜNDEN BERİ
SADECE SEVGİNLE BESLENİYOR BU ÇELİMSİZ VÜCUDUM
HASRETİM SANA, KOKUNA, DOKUNMANA
SADECE SENİ İSTERKEN HER DAKİKA
GÜN GELİR DE TEKRAR GİRERSİN
KALBİMİN PASLANMIŞ KAPISINDAN DİYE BEKLİYORUM…
RÜYALARIMDASIN, YANIMDASIN SANKİ
GÖRÜYORUM SENİ HEP BAŞUCUMDA
BİR AN UYANIYORUM YİNE LOŞ VE SESSİZ BİR ODADA
SERSEMCE BİR RÜYADAN
ANLIYORUM Kİ
SABUN KÖPÜĞÜ PATLATAN BİR ÇOCUK GİBİ
AYRILIK ARAMIZDA
TEKRARDAN AÇMAK GÖZLERİMİ ACI VERİYOR
BAKAMAM GERÇEKTE OLSA ARDINDAN…

Çardak

2
04/06/2009
by mudkicker in

Bugün maziye döndüm azıcık. İlk aşık olduğumdan son ağladığım mekanların hepsinin ben de özel bir yeri vardır. Bunların ilki de sonu da aynı yerdir… Bizim evin 30-40 metre ilerisindeki çardaktır o mekan. Bugün bir arkadaşım ile oturdum orada. Olmuş, farkettim, baya gitmeyeli… Bir acı yaşamadım ama içimden gülümsedim şöyle. Hep hani böyle bazı yerler vardır, size birşeyler hatırlatır ya…

canga yazıyor hep özledim ettim diye, ben yazıyor burada böyle oldu şöyle oldu. Ben onunla taa 15 sene önce bu çardakta dertleşmişim onu farkettim.

Serseri zamanlardan olgunluğa değişmeyen tek şey, tüm düşüncelerimi paylaştığım yerlerden birisi olmuş o yağmurdan ıslanarak biraz da olsa çürümüş çardak… Yanında ufacık bir park… Küçüklüğünü birazcık daha hatırla diye belki.

Özlemişim işte, bir ara gidip biraz keder paylaşayım sırdaşım çardağımla.

Bir Sevgililer Günü Hikayesi

14/02/2009
by Merrt in

Sevgililer günüydü, 2 gün önce onla Dvd kiralarken salak bi bebek oyuncağı beğenmiş, bebek taklidi yaparak ağlamış, ben de gülmüş ama oyuncağı almamıştım. İşte bugün gittim o oyuncağı aldım sevgilime.Ya da sevgilim sandığım kıza. ’ya gelmişti, aradı evin önüne çıktım, soğuktu; o da, hava da.. Öperken duraksadı, ben gülümsedim içimden günlerce ağlayacağımı bilerek. Gel bi kahve iç dedim. Gidicem ben dedi.. Gel dedim, gidiyim dedi. Ben ellerim arkada ellerimin arasındabir paket, paket içinde küçük salak bi bebek oyuncağı, yanında da yazılmış bir kartla durdum, Biraz daha ciddiydim, tamam o zaman dedim görüşürüz. Öpmek istedi, ben kıpırdayamadım.. Yutkundum… Arabasına bindi… Gitti… Tamamen hayatımdan çıktı o dandik arabasıyla.. Görmedim bir daha onu..Kayboldu Ataşehirin garip çapraz yollarında…

Oysaki ben,

Seviştiğim kızları sevgilim sanırdım hep!

İlk Yazı !

0
31/01/2009
by Merrt in

Selamlar!

Kafa karışıklıklarım ve ironiler ve düzeltilemeyecek yanlışlarla ilgili konulara dem vurarak mı başlamak lazım yeni bir bloğa..Yoksa mizahla içiçe eğlenceli mi olmalı ilk yazı?Bunları düşünmekten ve kararsızlıktan hiç başlayamayabilirim gibi.Ama olmaz yazmam-karalamam- şaçmalamam gereken çok mesele var.Bir kere şarkıları yorumlamam lazım hayatım üzerinde etkilerinden yola çıkarak, filmler mesela, ironiler, şaçmalıklar, , dostlar…Anlatacağım çok şey var. bile bir konu mesela.Şiirlerim var buraya yazmam gereken..Evet evet başlıyorum ben bu .a..

O zaman , uzun zamandır (1-2 sene) tanıştığım çoğu insana söylemek istediğim bir lafı yazmam gerekiyor buraya;

You met me a very strange of my life!

Ama söylenmez ayıp..Bundan dolayı ikinci tercihime geçiyorum;

Arif, çocuğun gibi sevip ilgilendiğin karamsar blog.unda yer ayırdığın için sana minnettarım. ile bu karamsar havayı dağıtmaya çalıştığını biliyorum ama çok zor sen de biliyorsun.Sonunda içki masalarında sokaklardaki muhabbetlerimizi farklı boyutlara taşıyacağımız için çok heyecanlıyım..Hoşbulduk kanka!!

Hakkımda yazısı biraz uğraştırıyor beni, baktım ki kendimi o kadar tanımıyorum ben!!

KBK

0
27/01/2009
by mudkicker in
19M

19M

…

Bir . Bir ömür. Bir macera. Bir . Bir sevda bu. Anlatılamayan bir hikaye.

Küçükbakkalköy ile Ataşehir’i ayıran o ince çizgideki 59, 60 ve 61 Ada’nın çocuklarıydık biz.

Daha Jackass yokken Gima’dan öğleden hacıladığımız alışveriş sepetleriyle yokuş aşağı kayardık… Memoli’nin daha sonraları vukuatlara karışıp da kapandığı dükkanının ilk derme çatma hallerinde dürümleri yapanlardık biz.

Dumanaltı kuruyemişçiden aldığımız her tuzlu fıstıkla anlamlanırdı günlerimiz.

Balkondan siyah poşet içinde gelen Efes biraların yudum yudum gittiği gibi yaşlandık biz de bu yalnız kaldırımlarda.

Ne ağladım, ne güldüm geceleri o çardakta…

Ben onu anlatamasam da bu satırlarda, her metrekaresi beni, bizi anlatır onun.

KBK’dır o…

Go to Top