Adama oha derler! Şimdi sabah bakınca sonuçlara noluyo dedim! Ya skorboard bozuldu ya da fotoşoptur filan dedim ama gerçekmiş. Hem de resmen düello şeklinde…
Belki de Fransa Ligi’nde tarihe kesin geçecek karşılaşma bu!
Bu arada “Chelsea çakar”, “Inter Roma’yı hayatta yenemez”, “Schalke’de Bayern’den kesin puan çalar” yorumlarımın hepsi tutmuş.
Gel gör ki, iddaa’da gidip Dortmund yüzünden kaybediyorsun… Kader kısmet.
ABD Milli Takımı’nın 9 numaralı golcüsü Charlie Davies, bir kişinin de öldüğü bir trafik kazasında yaralanmış. Ameliyata alınan oyuncunun hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiş.
Aracı ölenin mi futbolcunun mu kullandığı belli değil. Bu sabah meydana gelmiş kaza…
Ekspres haber.
Geçmiş olsun kendisine…
Paul Gascoigne… Nam-ı diğer “Gazza”.
İngiliz futbolunun son 20 senede yetiştirdiği en büyük yeteneklerden biridir fikrimi sorarsanız. 1967 doğumlu olan Gascoigne’i hatırlamak isteyenler için futbol dünyasında “Bad Boys” kategorisinde kolayca bulabileceğini de belirtmek lazım.
Öncelikle futboluyla ilgili birşey söylemeye gerek olduğunu düşünmüyorum. Kendisini bilmeyenler, pek tanımayanlar, “hadi lan oradan o my iyi adamdı?” diye gaza gelenler şu klibi bence bir izlesinler.
Gazza manyağın tekiydi. Çok net diyorum. Adamın hikayesini, kariyerini anlatarak sıkmayacağım.
Ama dediğim gibi arıza topçular makalesi veya top ten’i yapılsa net girecek adamlardandır. Arızalığına örnek için şu video güzel bir seçmecedir.
Alkolikliği de şu anda onu zor bir duruma sokmuş vaziyettedir. Şu sözü de anlatır zaten bunu herhalde en iyi şekilde:
“But if I wasn’t playing, I would drink Saturdays, then Sunday, then Monday. Then I would try and train and it was no good, then have another drink just to pass the day away.”
(Eğer oynamıyor olsaydım, Cumartesileri, sonra Pazarları, sonra Pazartesileri içerdim. Sonra tekrar dener, antrenman yapardım ve bu çok kötü olurdu. Ben de günü atlatmak için başka bir içki daha alırdım.)
Futbol hırsı da takdire şayandır, zira ‘90 Dünya Kupası yarı finalinde ağladığı anı hatırlatırım. Çok etkileyici idi benim açımdan. Videoda 1:20′de görebilirsiniz.
Sonuç olarak bişi diyecek miyim? Yok valla; böyle bir iki video ile Gazza’yı tanıtmaya çalıştığım öylesine bir yazı oldu aslında bu ama ben bu adamı çok severdim, çok severim. Bir an olsun burada da değinmiş olmak istedim.
Muhtemelen en izlenesi filmlerden biri olacak bu haftasonu UK’de vizyona girecek olan The Firm (2009) adlı film. Türkiye’ye gelmeyebilir ama her şekilde elimize geçeceği kesin. Bir Green Street Hooligans keyfi verse kafi benim için.
Bu çok acayip bir tartışma konusu bence. Zaten bir süredir de İngiliz spor medyasında da konu tartışılıyor. Arsenal’in başarılı futbolcularından Eduardo’nun Celtic ile oynanan karşılaşmada yaptırdığı penaltıdan bahsediyoruz. Videosu buradan izlenebilir.
Burada sıkıntı şu: Eduardo’nun yaptığı ayıp mı, değil mi?
Bir İskoç olsaydım veya Celtic’in kalecisi Boruc’un yerinde olsaydım kafayı yerdim, kabul ediyorum. Haksız yere penaltı yiyorsunuz.
Bir de madalyonun öteki yüzü var ama. Eduardo’da o an o boşluğu görerek gerekli kurnazlığı yapmış. Sonuçta futbol bir tek ayakla oynanmaz geyiğini öne sürüp, “kanunlardaki boşlukları yakalayarak zengin olma” konseptine benzer bir şekilde isteidğini de alıyor.
Yaptığı şey kural dışı mı? Hayır.
Fair Play’e uygun mu? Hayır.
Sonuçta kazandı mı? Evet.
Son söz olarak, 1-1,5 senedir ortalıkta şanssız sakatlığı yüzünden olmayan adamın doğru dürüst futbolunu oynaması yeirne çakallıklarla uğraşmamasını dilerdim. Fakat eğer konu futbol ve kazanmaksa, kural dışı olmadığı sürece saha içinde herşey mübah da değil midir?
Biraz geç oldu ama bir hoşgeldini tabii ki hakediyor kendisi. Hem de bu sene Türkiye’ye gelen en flaş transfer olarak. Yine Galatasaray‘da. Boşuna demiyoruz, “In Haldun We Trust” diye. Yemin ediyorum, ben de kız istemeye Haldun Üstünel’i götüreceğim. Bana Abbey’i bile alır gibi geliyor. Abimmm!!! 
Kral’ın numarası da senindir… Bakalım neler olacak…
Hoşgeldin, Elano Blumer!
Uyku kaçıran sinek vızıltısı vardır ya hani; hiç üşenmeden kalkarsın, inanılmayacak bir ayıklık ile sineği avlarsın gözlerin kapalı. O ses şimdi moda stadyumlarda, çıkış yeri şüphesiz Afrika. Konfederasyon kupasında olduğu gibi 2010 Dünya Kupası’nda da yer alacak.
Ben dahil beyaz adam şikayetçi, beyaz adam rahatsız. Nedeni (bahanesi) sese alışmamış insanlarda konsantrasyon eksikliğine yol açması. Sonuç olarak Afrika’da düzenlenecek en büyük futbol organizasyonunda Afrikalıların Afrikalı gibi davranması birçok kişiyi rahatsız ediyor. Beyaz adam yine bencil, yine “ben ne istersem”ci. Alışık olmadığını yasaklamak peşinde. Facebookta onlarca gurup, internette sayısız blog ve yorumlar Vuvuzela’ya karşı. Afrika futbol seyircisinin isteği ve alışık olduğu şekilde desteklemesi önemli değil. Olası yasaklama yöntemlerinden biri kulak sağlığı. Ama asıl enteresan olanı futbol endüstrisinin sponsorluktan kazandığı paraya tartışma(lı)sız katkıda bulunacak olması; hem de FIFA ile anlaşmaya gerek kalmadan. Ticari beyaz adamlar şimdiden başlamıştır reklamlı Vuvuzela üretimine. Beyaz adam haksız ticari rekabeti de bahane ederek alışık olmadığı sesten kurtulmanın yolunu arayacak.
Yine de en güzelini Sepp Blatter söylemiş:
We should not try to europeanise an African World Cup.
“Football is freedom, a whole universe. Me love it because you have to be skillful to play it.”
(Futbol özgürlüktür, bütün bir evren. Futbolu seviyorum çünkü oynamak için yetenekli olman gerekir.)
- Bob Marley
Bİliyorsunuz Inter’in Brezilyalı futbolcusu bir anda futbolu bıraktığını, anneannesi ile annesini özlediğini onlarla ülkesinde biraz zaman geçirmek istediğnii belirtmişti…
2001′e kadar oynadığı Flamengo ile anlaşmış, geri dönüyormuş…
Anneannesi ya da annesi üstteki gibi takılmasına her gece izin vermemiş demek ki…
12 yıl önce yakalandığı amansız hastalığa (ALS) 44 yaşında yenik düştü…
Ruhun şad olsun Sedat…
“I want the fans to know that before I finish my career we are going to win something. Otherwise I’ll kill myself!”
(Taraftarların bilmesini isterim ki kariyerimi bitirmeden önce bir şey kazanacağız. Aksi takdirde kendimi öldüreceğim!)- Paolo Di Canio
Ob Felix Magath auch die Titanic gerettet hätte,weiß ich nicht-auf jeden Fall wären alle Überlebenden topfit gewesen!
(Felix Magath Titanic’i de kurtarır mıydı bilmiyorum ama her şekilde kazadan kurtulanlar topfit olurlardı!)
- Jan Åge Fjørtoft
Ali Okancı’nın sitesinde gördüm ve koptum. Hakikaten işe bak ya…
Riquelme ve Tevez…
Şimdi bu adamlar onun da dediği gibi milyonlarca dolar kazanıyor…
Şimdi de bu resmi görseler ikisinin ağzından herhalde başlıktaki cümleyle başlayan sözler mi dökülür? Bence öyle…
Maç başlarken ben, Mert ve A. ile Ataşehir Barnies’de oturuyorduk açıkçası ve ilk golü göremedim. İkinci gol olan penaltıyı son anda farkettim. Oba! deyip zaten geç de olduğundan eve gittim sonra. Ama eve girdiğimde dumur oldum. 
Maç birden 2-2 olmuştu. Sonra bşaladım adam akıllı izlemeye. Allahım bu nasıl bir maçtı ya!?
Ben maçın analizini yapmaktan çok futbolun nasıl birşey olduğu konusunda birkaç laf etmek istiyorum.
Liverpool ve Chelsea, EPL’nin iki savaşçısı olmalarına ve üstüne üstlük Şampiyonlar Ligi’nde yarı finale çıkmak için böyle bir
maça çıkmalarına rağmen dostluk ve fair play’in nasıl bir oldu olduğunu gösterdiler. Üstüne de en yüksek kalitede futbol keyfi…
Tek örnek, 90. dakika olmasına rağmen Chelsea’nin hala maçı garantileyememiş gibi koşturması, Liverpool’un ise hala 2 gol atıp tur atlayabilirlermiş gibi atak yapmaya çalışmasıydı.
Çok yazıldı çizildi Pazar gününden beri bizim derbimiz.
Şimdi sorarım, hangisi futbol?
Bu maç için fazla söze gerek yok. İslendiğinde 90 dakika boyunca sadece stres yaratıp, uyutan bir derbiydi bence. Genelde bol gollü geçer Kadıköy’de ise ne yazık ki bunu kabul ediyoruz ama Fenerbahçe’nin bu golleri attığı derbide Sami Yen’de normalde biz yenerdik. Bu maçta da en çok şans tüm internet sitelerindeki anketler olsun, çevremizde olsun hep Galatasaray’a veriliyordu.
Maçın başlamasıyla da zaten Galatasaray ağırlığını koydu maça. Ben ilk yarı Fenerbahçe’yi bizim yarımızda göremedim. Gerçekte aciz kaldılar. İşin ilginç tarafı ben erken gol bulmamak için dua ettim, gol bulmamak için değil. Çünkü bu gazla atılan ilk golden sonra her zaman kazanan Fenerbahçe olmuştu. Yine de ama o ataklardan birinin gol yapılması gerekliydi.
Çok koştuklarından ve bastıklarından (neredeyse Fener’in yarısahasının yarısında prese başlıyordu Galatasaray) çabuk yorulmalarını bekledim ki zaten ikinci yarının orta bölümlerinde Fenerbahçe üstünlüğü bu yüzden buldu. Son 10 dakika yine bir Galatasaray atağı başladı ki bu sırada her iki takım da zaten kondisyon olarak döküldüklerinden orta sahayı her iki takımda 3 saniye içinde geçebiliyorlardı. Orada bence Lincoln’ün alınması doğru fakat zamanlama yanlış. Bir daha oynamasını istemediğim bir adam olmasına rağmen, bal yapmayan bir Galatasaray’da bence yine de iş yapardı o ataklarda.
Ümit Karan bence artık okeye dönüyor. Kewell mükemmel ama sağ kanatta gerçekten istenilen verimi veremediği kesin. Gökhan Gönül’ün erken çıkması ve Yasin’in girmesi bence Fenerbahçe için büyük dezavantajdı ama Yasin utandırmadı diyebilrim sanırım Fenerbahçe’lileri. Selçuk yatsın kalksın dua etsin hakeme. Boğaza tekme atmak yetmemiş olacak ki gidip hala direkleri tekmeliyordu çıkarken. Sabri yine aynı Sabri. Adam olmayacak sanırım. Vazgeçilmeyecek bir oyuncu gibi hala amatörce yanlışlarına devam ediyor. Emre’nin karaktersizliğine ayak uydurması da cabası. Bilerek çirkefliğe doymadı adam Ali Sami Yen’de. Sanki bilerek çıkmış gibiydi provokatör.
Gelelim olaylara… aslında maç için anlatılacak herşey 92. dakikadan sonra başlıyor.
Lugano. Bu adam cidden provokatör. Bu adam futbolcu değil. Bu adam bırakın Türkiye Süper Ligi’ni, dünyadaki futbolcuların, fair play anlayışının yüz karası. Terbiyesiz. Baişka daha ağır konuşurdum ama kendime saklıyorum, dün zatn hepsini saydım ama yetmiyor.
Semih de aklı bşaında derdik, o da Fenerbahçeli olduğunu belli etti. Bir da yalan söylemesi… Arda’yı tuttum ayırmak için diye. Evet tutmuşsun da sonra koyduğun tokatlar ne? Hakettin sen o yumruğu.
Burada şu suçlu, bu suçsuz yapmıyorum. Objektif baktığımda kesinlikle olmaması gereken şeyler var, fakat birazcık sağduyu gerekli. Rakip takımı ve taraftarı gerersin, psikolojik baskı yaparsın ama bir yere kadar. Bu işi “fair” yaparsın. Her iki takımda da çürük elmalar vardı, var ve bunlar olduğu sürece ezeli rekabetin yanına ebedi dostluğu getirmekten ve söylemekten çekinir duruma geliyoruz.
Belki de aşağıdaki resim de bu konuda dünya ile farkımızı ortaya koyuyor.
Son olarak sözümüz aşağıdaki habere de dayanarakdan Volkan’a:
“Herkesin tuttuğu kendine!”
VOLKAN’IN HAREKETİ TARAFTARLARI ÇILDIRTTI
Galatasaray yarı alanında olaylar sürerken, Fenerbahçe kalecisi Volkan Demirel, Galatasaray taraftarlarına hareketler yaptı. Volkan’ın kapalı tribündeki taraftarlara dönerek edep yerini tutup göstermesi, sarı-kırmızılı tribünleri adeta çıldırttı. Öfkeli taraftarlar bu sırada sahaya yabancı maddeler attılar.
Resimler ve Kaynak: hurriyet.com
ultras/Movement’da bir post gözüme çarptı, deneyeyim dedim. Çok eğlenceli. Brezilyalı olsaydın forma numaran ve ismin ne olurdu?
Benimki aşağıda. Link de burada.
Endcos vurduuuu, 2-0 olduuuu
2008. Haziran sonu. Dellenmişim yine. Emir’e söylüyorum, “oğlum birşeyler yapmak gerek”. Tatile çıkalım kararı alıyoruz. Nereye gitsek?
Ibiza! İlk fikir. bakıyoruz önce kendimiz nasıl gideriz? Sonra gazete bir ilan! Emir açıyor şirketten heyecanlı bir şekilde oğlum bak tur varmış lan Mallorca’ya!
Destur diyorum. Bir bakalım nedir, ne değildir. Google’a giriyorum, yazıyorum “mallorca +nightlife +club”. Inkh, diye bir ses çıkıyor önce. Yazılara dalıyorum, okudukça okuyorum yorumları, gümbür gümbür geliyor içimden gitme isteği.
Sonra Emir’e mail atıyorum tamamdır ulan gidelim!
Neyse, gidip bir koşu tur şirketine ödemelerimiz yapıp kaydoluyoruz. Zaten nasıl daralmışım o aralar, en görmek istemediğim duymak istemediğim, yapmak istemediğim şeyler tepemde, diyorum ulan burası benim yeniden doğuşum olsun!
Gün geliyor, biz çıkıp gidiyoruz havaalanına. O sırada da amcamdan almışım DVD recorder, yanımda fotoğraf makinası vs. her türlü kayıt cihazım Cevat Kelle misali yanımda. Daha havaalanından çekmeye başlıyoruz tatili. Çekerken de demleniyoruz. Bu arada havalanına gidişte heyecan tabii ki had safhada, Bostancı – Bakırköy deniz otobüsünden kıpır kıpır duramıyoruz yerimizde. Neyse havalanında ne yapsak diyoruz, önce check-in vs. sonra hooop hadi baba bir bira çakalım. Neyse çakıyoruz biraları o sırada arka tarafta bir aile var ailenin bir güzel büyük kızı var gözler ona takılıyor. Farkediyoruz ki o da bakıyor. “Oğlum, kız güzelmiş lan” diyoruz ve kesiyorum kızı net bir şekilde. Kız gülümsüyor. Sonra ama tabii ki sosyal baskılarımızdan dolayı -babası orada lan!- bir bok yapamdan kalkıyoruz. Emir, “abi gel HSBC lounge’a gidelim” diyor. Önce “Shop&miles’ınkine gidelim” diyorum, “yok gel orası da güzel” diyor, peki diyorum gidiyoruz. Bir bakıyrouz ikimiz de kelle olmuşuz o sırada “boarding” yazıyor IST-PMI uçağı.
Uçağa giderken eski dost Grasovka alıyoruz birer tane, biner binmez ikişer shot koyuyoruz, sonra ben Mallorca’da uyanıyorum. Neyse, iniyoruz abi otele yerleşiyoruz. Gaza gel! Daha iner inmez başlıyoruz kafayı resetlemeye. “Ulan nereye geldik diyoruz” o sırada bir kız banktan düşüyor öbürü de kusmaya başlıyor. Emir “Hasiktir lan, harbiden ne olm bu?!” diyor.
Öbür gün bir gaz başlıyoruz asıl tatile, çok da mis sabah uyanıyoruz,sıkı bir kahvaltı litrelik sularımızla plajda uyuyoruz yanıyoruz, sonra Galler’den kankilerle plaj futbolu oynuyoruz. Vay amına k0yim ne güzel lan herkes eğleniyor oluyor ki o sırada artık topless hatunlar bize çok normal geliyor. Hatta bikinililere “ıyyy, anti modern insanlar” diye bakıyoruz. Emir o sırada amele yanığı oluyor.
Judge Jules
BCM Planet Dance
Ulan bir bakıyoruz yukarı bir tane küçük uçak arkasında birbez pankart bu akşam Judge Jules var BCM’de diyor. “Hasiktir oğlum, bu herif büyük adamdır gidelim!” diyorum. Neyse otele dönüp yine bol deniz mahsüllü sağlam bir yemek yiyoruz bir-iki saat kestirip sonra çıkıyoruz. Direk içmeye bşalıyoruz o sırada Avrupa Şampiyonası da olduğundan içerken maç + bira + İngiliz barda çalışan kız trio’su ile warm-up oluyor. Böyle geçiyor günler. Judge Jules yıkıyor bu arada. Gün geliyor, Türkiye – Almanya maçı ben pertim. İngilizler ile beraber izliyoruz. Ben son golden sonra sarmaş dolaş İngiliz’lerle üzülüyorum. Herkes beni tebrik ediyor. Ben sarhoş oluyorum. Bütün kızlar üstüme bir imza çakıyor. Formayı hala yıkamadım. Öbür gün; Emir otelde balkondan balkona kur yapıyor, ben o sırada klip çekmeye çalışıyorum.
2 tane “el turco” ortalığı yıkıyor, kankilerle hep sahilde görüşüyoruz. Bir gün de araba kiralayalım diyoruz. Gidip kiralıyoruz Mallorca’nın çevryolunda lastiğimiz patlıyor. Arabaya “Pablo” ismini vemrştik. O da puşt çıkıyor yani.
Camp de Mar
Ama mükemmel bir plaja da götürüyor hani bizi. Camp de Mar. Denizin ortasında restoranda paella yiyoruz, sangria içiyoruz, “huzur bu!” diye bağırıyoruz sonra cup diye denize atlayıp. Andtrax’dan da geçiyoruz bu arada. Almanlar basmış orayı da.
Port d'Andratx
Hadi bu sefer de Palma de Mallorca (adanın başkenti gibi bir şey) ypaallım diyoruz biniyoruz otobüse. Otobüste önümdeki adamın keli parlıyor, gözlük takıyorum. Emir otobüs şöförüne kilitleniyor herife bak herkes bilet almadan duraktan kalkmıyor diyor, ben ise o mavi elbiseli ehliyet kursuna giden melek gibi güzel kızdan gözlerimi alamıyorum. Zaten kelden kamaşmış gözlerim iyice kör oluyor. Emir’e İspanyol mu İngiliz mi diye soruyorum. Kararsız kalıyoruz.
Palma da bayağı geziyoruz ve en sonunda hadi Tapas yiyelim diyoruz. Sokak arasında yine kenara atılmış masalardan birine oturuyoruz. Yorulmuşuz da. 2 Stella diyoruz, 3-5 tapas söylüyoruz, Allahım o da ne ya!? Bu nasıl bir keyif. Garson kız da yine bir Penelope Cruz havası, zaten yeni başlamış onunla ufak bir muhabbet yapıyoruz. Ayrılasımız gelmiyor ama geceyi de kaçırmak istemiyoruz. Atlıyoruz yine dönüyoruz Magalluf denilen güzel beldemize.
Magalluf Beach
Böyle geçiyor 8 gün. Ayrılmadan son akşam Magalluf Beach’de oturuyoruz, baba son bir tek atalım diyorum, alıyoruz 2 cider, güneş de yeni batmış, herkes çekilmiş odalarına, boş sahil, batmış güneş de denize doğru yudumluyoruz…
- İyiydi be, yeniden doğduk resmen, çok eğlendik…
- Evet, kanka bu bir rönesans. Sence ispanyolca rönesans ne demek?
- Bilmem, abi çok güzeldi ya..
- Cheers kanka.
- Cheers…
(Dip not: Rönesans: renacimiento)
Loading ...
Son Yorumlar