mudkicker.com

Damien Rice

Dün “Once” isimli filmi izledim. 2006 yapımı bir film. Aslında bunu keşfetmem şöyle oldu, burada takip edenler de farketmiştir, ben Damien Rice’ı çok severim.

Bir gün last.fm’de dolaşırken Damien Rice’ın sayfasında benzer sanatçılarda The Frames’i buldum. Güzel grup, bunda bir sorun yok. The Frames’in solistinin de aynı zamanda yine solo çalışmaları olduğunu da öğrendim. The Frames’in solisti de zaten bu filmde başrolde oynayan Glen Hansard.

Glen Hansard & Marketa Irglova

Glen Hansard ile filmde kızı oynayan Markéta Irglová‘nın düet yaparak bazı çalışmalar yaptığını da öğrendim. Hepsini indirdim, dinledim ve özellikle “Falling Slowly”, “Lies” ve “When Your Mind’s Made Up” inanılmaz etkiledi. Birkaç şarkı daha var.

"Once" OST

Bunların hepsinin ayrıca filmin OST’si olduğunu da görünce demek ki filmi de izlemek gerek dedim ve o şekilde filme ulaştım.

Filmin konusu ile ilgili kısa bir bilgi vermeden öncelikle spoiler uyarısı değil “kesinlikle alınmalı” uyarısı yapmalıyım bu soundtrack albümü için.

Film için de izlenmeli diyorum, öncelikle müzik sonrasında konunun saflığı ve filmin çekim anlayışı, son olarak da Dublin için.

Filmin konusu ise, Dublin sokaklarında çalgıcılık yapan ve kız arkadaşı tarafından terkedilmiş bir adam ile annesi ve kızıyla yaşayan bir Çek göçmeninin müzik sayesinde tanışmaları, beraber çalmaya başlamaları ve yakınlaşması olarak anlatılabilir.

Daha fazlasını söylemeyeyim, ister müzikal denilsin, ister romantik film…
Kesinlikle bir göz atılmalı.

Bu şarkının da önemi büyüktür bende. Zaten Damien Rice önemli bir insan o farklı bir konu…

Canlı olarak söylerken bu şarkıyı herif sigarayı da patlatıyor, şarabı da… İzleyin… Sözler de aşağıda.

Bir insanı ne kadar beklersiniz? İzlerken, dinlerken bunu düşünün… Ben düşündüm – paylaşırım da bir ara… Beklemek konusunda ise Kolera Günlerinde Aşk’ı da izleyebilirsiniz… (Küçük bir alıntı yapmıştım bu filmden)

Cheers darlin’
Here’s to you and your lover boy
Cheers darlin’
I got years to wait around for you
Cheers darlin’
I’ve got your wedding bells in my ear
Cheers darlin’
You give me three cigarettes to smoke my tears away
And I die when you mention his name
And I lied, I should have kissed you
When we were runnin’ in the rain
What am I darlin’?
A whisper in your ear?
A piece of your cake?
What am I, darlin?
The boy you can fear?
Or your biggest mistake?
Cheers darlin’
Here’s to you and your lover man
Cheers darlin’
I just hang around and eat from a can
Cheers darlin’
I got a ribbon of green on my guitar
Cheers darlin’
I got a beauty queen
To sit not very far from here
I die when he comes around
To take you home
I’m too shy
I should have kissed you when we were alone
What am I darlin’?
A whisper in your ear?
A piece of your cake?
What am I, darlin?
The boy you can fear?
Or your biggest mistake?
Oh what am I? What am I darlin’?
I got years to wait…

Bu ilginç bir olay.

Belki çoğumuz bunu yaşadık ya da yaşıyoruz. Bir insanı sevmek kolay bir şey değil. Çoğu zaman sevdiğinizi sanırsınız. Bu sanma olayı çok kolay olur mesela. Böyle sade bir sempati ile karışır aslında. Sevmek farklıdır, sevmek özeldir. Her “seni seviyorum” sözüne kanmamak gerekir. Çabuk söylenmiş bir tanesi, zayıf kalır ağızdan çıkarken. Çok derine gidemez zaten; almaz hiç bir benlik, hiç bir yürek.

Bir söyleyince ama işler değişir sanılır. Farklıdır aslında; bazen vezir eder, bazen rezil. Söylemekten de korkarsın ya arada bir. Kaçınırsın, çok mu açılıyorum diye…

Nefret etmek kolaydır. Bir insanın kötü tüm yanlarını çok kolay çıkartırsın kafanda. Hatta yaratırsın milyonlarca şey. Damgalar, zımbalarsın üstüne. Bu da sana daha fazla gaz verir… Sinirle, alkolle daha da coşarsın. Geri dönüşü de kolay değildir ya hani…

…mı acaba?

Sor kendine…

Hiç seni sevmekten nefret ediyorum dediniz mi? Düşündünüz mü? İkilemin dip uçlarını yaşadınız mı? Birini tamamiyla hissederken size daha fazla acı vermemesi için öbür tarafa uzanmak istediniz mi?

Çok kötü çok… Yapıyorsun ama işte… Ele de geçen daha da boş bakışlar, daha da boş bir kalp, daha da boş bir hayat…

Bunu öylesine yazıyor gibiyim. Kafam çok karışık. Kendimi tarttığım bu günlerde, böyle çok fazla konu, hareket, söz var. Duygu denetiminden geçiyor gibiyim. Ama iç denetim gibi.

Burada da yardımcı bu aralar Duman…  Dediği gibi…

Bakma bana öyle derin işim olmaz senle benim
Hiç bu kadar sevilmedin gözlerinden okuyorum
Haberin yok ölüyorum…

ya da Damien…

So why do you fill my sorrow
With the words you’ve borrowed
From the only place you’ve know
And why do you sing Hallelujah
If it means nothing to you
Why do you sing with me at all?

Damien yine kanıma giriyor. Akustik beyin dalgalarımı patlatıyor.  “I Remember” çalıyor.

I wanna hear what you have to say about me
Hear if you’re gonna live without me
I wanna hear what you want
I remember december
And I wanna hear what you have to say about me
Hear if you’re gonna live without me
I wanna hear what you want
What the hell do you want?

İstiyorum. Çok istiyorum. Konuşmak istiyorum. Kendimi anlatmak. Öncelikle dinlemek. Hep konuştuğumdan artık ne konuştuğumu da bilmiyorum. Ama asıl konuşmak istediklerim farklı belk i de. Elaleme söylediklerimin yarısı, işe yararsa, ben ona sadece onları söylemek istiyorum. Çok canım sıkılıyor. Açıyorum Moleskine’mi yardırıyorum resmen. Kalemler, kağıtlar bitiyor artık. Dayanmıyor. Eee, her yer Q10, Notepad, MS Word gibi değil ki… Çok var kendime sakladığım mektup. Düşünce. His. Düşünceler çok, hizler az. Az kaldılar ya. Depoluyorum.  Çok var mektuplar… Bayağı öncesinden kalmışlar var. Bu mektupları ne yapsam bilmiyorum. Gitmesi lazım. Ya olması gereken ellere ya çöpe. Çöpe atamam. Atmayacağım.  Demek ki o ellerin bu mektuplara dokunması satır satır o parmakların izlemesi lazım bu duyguları. Bunu istiyorum. Fazla bir şey değil. Beklentiden öte birşey bu. Bunlar boşa gitmeyecek kadar saf ve doğru. Artık öyle. Anladım. Hem de çok… Anlaşılmasını da istiyorum. Hem de en ama en çok…

Okuyanın hayatımda olmasını istiyorum.

Fazla birşey değil…

Damien Rice ile ilk tanışmamı burada anlatmak istemiyorum. Aslında çok geç tanıştım kendisiyle, müziğiyle…
Adamın kafasını anlamam çok üzün sürmedi. Beni yakaladığı an hayatımın en zor geçen anları, en bohem anlarıydı belki de öylece kanımız uyuştu. O gitar elinde, o piyano başında söylerken şarkılarını ben onun sözlerini hayatımla karşılaştırıp duruyordum. Müziğin son 1,5 yıldır hayatımdaki öneminin doruk noktasıydı kendisi.
Bu kadar direkt sözler, bu kadar hayatın içinden hisleri anlatmak zordur derler. Ben de bunu biraz biraz yapabiliyorum diye düşünüyorum ama onunkiler çok farklı… Kendim için ne kadar üzüldüysem, şarkılarını yazarken onun ne hissetiği de beni meraklandırıyor. “Ulan, bu adam ne çekmiş de bunları yazmış yaa?” diye soruyorum çoğu zaman…
Değişik geliyor… Çok değişik geliyor… Senin için özel bir insan için böyle aleni sözler yazar mısın? Bence yazarsın… Eğer buysa en iyi yapabildiğin… Elinden gelen tek şey… Konuşamamazlığın getirdiği ve önüne sunduğu tek çıkış noktası… Ulaşamadığında uzatabildiğin tek kolun… Yaparsın…
Nefret mi duysam? Aşkından ağlasam mı? Kıyaslasam mı başkalarıyla? Tek mi yüceltsem? Tanrıçam mı olsan? Zehirli bir elma sunan cadı mı?
Bilemiyorum…
Hepsini deniyorum…
Damien’ın yerine geçiyorum, onun gibi düşünmek istiyorum ve yazdığım, söylediğim onca sözden oturup ciddi ciddi düşününce iki söz çıkıyor ağzımdan… Kimse inanmasa da…
“what am i darlin’? i got years to wait around for you…”
“i can’t take my eyes off of you
did i say that i loathe you?
did i say that i want to
leave it all behind?
i can’t take my mind off of you”

Damien Rice – I Remember

EDIT: Videoyu da ekledim…

I remember it well
The first time that I saw
Your head around the door
‘Cause mine stopped working

I remember it well
There was wet in your hair
I was stood in stare
And time stopped moving

I want you here tonight
I want you here
‘Cause I can’t believe what I found
I want you here tonight want you here
Nothing is taking me down, down, down…

I remember it well
Taxied out of a storm
To watch you perform
And my ships were sailing

I remember it well
I was stood in your line
And your mouth, your mouth, your mind…

I want you here tonight
I want you here
‘Cause I can’t believe what I found
I want you here tonight want you here
Nothing is taking me down, down, down…

Except you my love. Except you my love…

Come all ye lost
Dive into moss
And hope that my sanity covers the cost
To remove the stain of my love
In paper mache

Come all ye reborn
Blow off my horn
I’m driving real hard
This is love, this is porn
God will forgive me
But I, I whip myself with scorn, scorn

I wanna hear what you have to say about me
Hear if you’re gonna live without me
I wanna hear what you want
I remember December
And I wanna hear what you have to say about me
Hear if you’re gonna live without me
I wanna hear what you want
What the hell do you want?