mudkicker.com

…aha da koyuyorum işte buraya. vallahi bu şarkıdır derdim tasam..

Adresim aynı, Kaderim aynı
Günlerim aynı, Geceler aynı
Sarı saçlım hasretimsin sen
Karadantel sokağında ben
Kapımda akşam gülleri mateminle tutuşurken

Dumanım aynı, Ateşim aynı
Bulutlar aynı, Gözyaşım aynı
Sarı saçlım hasretimsin sen
Karadantel sokağında ben
Kapımda akşam gülleri mateminle tutuşurken

Kankırmızı gözlerimden
Sancıların gelip geçer
Kim üzülür kim bekler seni
Ben tabii ki ben birtanem
Ter içinde İçim bileylenir
Kankırmızı gözlerimden
Sancıların gelip geçer
Kim üşütür kim yakar beni
Sen tabii ki, Sen birtanem
Ter içinde İçim bileylenir

Bu kaçıncı çalınışı kapımın
Bu kaçıncı sen değilsin başkası
Peşimde mazinin ayak sesleri
Nelerden vazgeçiyoruz bir düşünsene
Kırık kalpler üstüne kuruyoruz birşey
Bu kalleşlik belki bana yakışmıyor ama
Sarı saçlarından sen suçlusun

Ulan ne işmiş be kardeşim. Veda etmek zordur derler de bu kadar da zor olacağını bilemezdim. Durun daha buraya veda etmedim onu en sona saklıyorum da bu son iki hafta içindeki yoğunluğumdqan daral geldi vallahi. Mükemmel birşey, insanın seveni olması şimdi farkediyorsun bunu, telefonlar susmuyor orda burda her yerde biriyle bi yemek , bi alem, ne bileyim bi kahve vs. ama bünye de zorlandı tabi. Bi de toplu askere uğurlamasında pert olunca (büyük bir blackout mevcut) üşütmüşüz de hafiften. Öküz gibi öksürüyorum afedersiniz.

Vallahi biraz şu olaydan sıkıldım, herkesle askerde ne olacak nereye çıkacaksın muhabbeti… Yeter ulan işte kısa veya uzun ne farkeder sanki birinden biri çıksa yok ben öbürünü istiyorum veya şurqası çıktı deseler aaa hayatta olmaz ben daha da gitmem oraya mı diyeceğiz. Yoo… Daha ne ya ne çıkarsa bahtımıza valla kendi açımdan tek dilediğim, dua ettiğim, rahat olsun, huzurlu olsun.

Ben bunu çünkü bir ara, hayata açtığım bir pencere olarak görmek istiyorum. Bu yüzden askere gitmeyi istiyorum zaten. Sıkıntı çekeceğimi biliyorum ama zaten aslında hayatta sıkıntıların varlığı, zevklerden tat almayı sağlamıyor mu?

Bakalım neyse felsefe yapmayayım fazla. Kafa mafa da kalmadı millete aynı saat aynı güne görüşürüz demeye başladım zaten yaklaşdıkça saçmalıyoruz.

İyi günler..

askerliği beklemek yapmaktan daha mı zor bilmiyorum ama, hadi artık başlasın ve bitsin…

gitmeden veda ederim, sadece bu notu kendimce buraya düşmek istedim.

Leave the bourbon on the shelf
And I’ll drink it by myself
And I love you endlessly
But darling don’t you see I’m not satisfied
Until I hold you tight
Give me one more chance tonight
And I swear I’ll make it right.
But you ain’t got time for this
And that wreckin bell is ringin
And I’m not satisfied
until I hold you…

Bugün çok eskiden bir arkadaşla beraber yazdığımız bir şiiri buldum orayı burayı karıştırırken ve “Oha!” dedim…

Susarak buraya yapıştırıyorum…

SEVGİMİZİN YIKIP VİRAN EYLEDİĞİN DÖRT DUVARI ARASINDA
DELİRİRKEN YALNIZ BAŞIMA
AKLIMI ALDIĞIN GÜNDEN BERİ
SADECE SEVGİNLE BESLENİYOR BU ÇELİMSİZ VÜCUDUM
HASRETİM SANA, KOKUNA, DOKUNMANA
SADECE SENİ İSTERKEN HER DAKİKA
GÜN GELİR DE TEKRAR GİRERSİN
KALBİMİN PASLANMIŞ KAPISINDAN DİYE BEKLİYORUM…
RÜYALARIMDASIN, YANIMDASIN SANKİ
GÖRÜYORUM SENİ HEP BAŞUCUMDA
BİR AN UYANIYORUM YİNE LOŞ VE SESSİZ BİR ODADA
SERSEMCE BİR RÜYADAN
ANLIYORUM Kİ
SABUN KÖPÜĞÜ PATLATAN BİR ÇOCUK GİBİ
AYRILIK ARAMIZDA
TEKRARDAN AÇMAK GÖZLERİMİ ACI VERİYOR
BAKAMAM GERÇEKTE OLSA ARDINDAN…

Günün şarkısı bugün Arab Strap’den gelsin… The Girl I Loved Before I Fucked…

I can’t even escape you in my sleep
when all I need is rest,
knowing when I wake up
I can’t watch you get dressed
and pretend I’m sleeping and imagine you with child.

A suggestion often made by me and by you always reviled.
I wanted to watch your body change and loosen all your clothes.
To hold a new-born baby with your eyes and my nose.
I suppose that was the first sign
that you never really were mine.
My twisted spine is aching now
this bed’s got so much space.

In direct contrast to my mind which is cluttered with your face.
You’re the girl I loved before I fucked and that’s so rare.
So I’ll help you leave your home while you decide if you still care.

I really thought we never could end.
Or at least I’d always be your good friend.
But then I think about what you’ve done
and his tongue pressed against your tongue.
Your bodies together in our bed.

His cock in your cunt, his cock in your head.
And instead of a new platonic future for you and me
I hope you get an abortion or at least an STD.

When out with married friends I sat with them on the bus.
I watched the way they were and that could never have been us.
So the girl I loved before I fucked you’ll always be.
But the woman you’ve grown into is no woman for me.

İçtim yine.. Kızacak yine birileri. Yeter ulan diyecek. Belki askere gideceğim ya hani, onu söyleyecek herkes. Ne gerek var diyecek?!

Derdin mi yok başka diyecek?

Kafanı rahat tut diyecek…

Bilmiyor muyum mu sanıyorsun?

Ne diyeyim ki sana…

Eh be safım… Eh be güzelliğim…

Hazır olsam, koşamaz mıyım arkandan? Tutar mıyım seni böyle? İstemesen de kandıramaz mıyım seni?

Sensin sen…

Ama tek derdim ne biliyor musun?

Belki de tek korkum hatta…

Ben seni gerçekten sevmişim.

Ben sevebiliyormuşum.

Bir zamanlar…

Onu anladım.

Şimdi bunu tekrar hatırlatacak..

Ya sensin…

Ya da…

gerisi şairin dediği gibi…

iyilik, güzellik…

Yoksun işte. Hiçbir yerde.
Belki ihtiyacım olurdu be şimdi sana.
Oralarda sürterken aklında mıyımdır şimdi?
Ya başkasını düşünüp bunalırken?
Aşkın mıdır beni hakikaten yaşatan şarkıda söylenildiği gibi?
Gidiyorum buralardan.
Yokum belki de 20 gün sonra.
Memleketin bir köşesine atılacağım.
Ya sen ne yapacaksın?
Bensiz misin yada benliksiz mi hala?
Sensiz miyim, sensiz mi olacağım hep?

Evet.

Tek şeyi anladım şimdiye kadar.
Dostlukmuş gerçek.
Aileymiş.
Ana kucağıymış belki de en rahatı.

O seni darlatan, en bayan yermiş…
Rutin buluşmalarmış, abaza muhabbetleriymiş…
Daha şimdiden anladım…

Nasıl olacak böyle bilemiyorum ki…

Elimde tek, ulaşabileceğin bir numaran. .
Bir de resmin.

Hayatta çok değişik şeylere bağlıyorum ikimizi…
Birimiz kaçmış bir otobüs, diğeri parasız bir öğrenci.
Yok ki başka derdi – tek şansı o otobüs…
O otobüs ise, belki de o günkü ekmek parasının kader kısmeti o çocukta…
Ama ikisi de kaybeden taraf.

Neden böyle?
Nasıl?
Nasıl ben seni hala düşünüyorum?
Neden hala umursamıyorsun?
Bilemiyorum…

Tek bildiğim…

Mümkün olsa da sadece sesin bile olsa, götürsem seni gideceğim yere…

çok çok farklı…
artık yok içimde iyilik filan…
ben kötülüğün tarafındayım…
buraya ait değilim… gerçekten…
canım sıkılıyorum… hepinizden…
bayıyorum, anlayın işte…
cevapları bekleme yok, zaten anlamsız bundan sonrası..
hepsi karanlık..
hepiniz bir avuç et parçası
gördüklerim başkalarıonın önünde
sevdiklerim
ben ise rüyalarda sadece
nöbet tutmakta.
seviyorum ama..
nerede bilmiyorum
kim
nasıl
ne kadar
sadece sen var ya aşk nelere kadirsin den ibaret..
tek bildiğim
tek aklımda kalan
bunu tekrarlamayacak olan ise
benim yaşadıklarıma başka bir şahit
bir tek işi
kötü bir tavşan olmak ise
boşver be kanka..
hayat herşeyiyle güzel…

Vallahi o kadar büyük bir resim ki şimdi thumbnail gibi koyunca da bir acayip gözüktü. Üstüne tıklayın, gerçeğini görün kimler gelmiş, kimler geçmiş Gunners lakabının altından…

Prof. Dr. Acar Baltaş’ın eğitiminin osnunda söylediği bir sözü eklemek istedim, not almışım bir yerlere şimdi gördüm. Arkadaşıymış Kuzgun Acar, belki de siz de benim gibi tanımıyordunuz onu. Ama güzel demiş, net demiş:

“İnsan elinden çıkan bir eseri baş köşeye koyarsan sanat eseri, bir kenara atarsan çöp olur…”

Francis Bean Cobain…

Kurt Cobain…

O bakışı almış bence babasından… Değil mi?

Sen benim yeni aşkım olabilir misin?!

(Resmi büyütmek için tıklayın…)

Aşağıdaki iki grafik herşeyi anlatıyor galiba.

Çok fazla şey beklemiyorum aslında karşı taraftan. Biraz meraklı olsun, biraz çekingen.

Vücudu güzel olsun ama.

Böyle mesela:

Sonra takılalım hep.
Beraber paylaşalım herşeyi.
Gece gündüz sürtelim orada burada.

Deli gibi sevişelim saatlerce.

Sonra da kalkar gideriz yine biryerlere.

Beraber ağlayalım, gülelim.

Bir gün kalkayım ama yanımda olmasın.
Baymasın beni.

Dün gece ona ne söylediğimi hatırlamamış olayım.
Ne var yani şunun şurasında aşklar güzel bir popodan ibaret değil mi?

Şu şarkıyı dinlesin, sözlerini atsın bana sadece bir mesaj ile…

Akşam da bizimkilerle rakı içeriz zaten…

Bir kez daha… Son kez…

Damien Rice

Dün “Once” isimli filmi izledim. 2006 yapımı bir film. Aslında bunu keşfetmem şöyle oldu, burada takip edenler de farketmiştir, ben Damien Rice’ı çok severim.

Bir gün last.fm’de dolaşırken Damien Rice’ın sayfasında benzer sanatçılarda The Frames’i buldum. Güzel grup, bunda bir sorun yok. The Frames’in solistinin de aynı zamanda yine solo çalışmaları olduğunu da öğrendim. The Frames’in solisti de zaten bu filmde başrolde oynayan Glen Hansard.

Glen Hansard & Marketa Irglova

Glen Hansard ile filmde kızı oynayan Markéta Irglová‘nın düet yaparak bazı çalışmalar yaptığını da öğrendim. Hepsini indirdim, dinledim ve özellikle “Falling Slowly”, “Lies” ve “When Your Mind’s Made Up” inanılmaz etkiledi. Birkaç şarkı daha var.

"Once" OST

Bunların hepsinin ayrıca filmin OST’si olduğunu da görünce demek ki filmi de izlemek gerek dedim ve o şekilde filme ulaştım.

Filmin konusu ile ilgili kısa bir bilgi vermeden öncelikle spoiler uyarısı değil “kesinlikle alınmalı” uyarısı yapmalıyım bu soundtrack albümü için.

Film için de izlenmeli diyorum, öncelikle müzik sonrasında konunun saflığı ve filmin çekim anlayışı, son olarak da Dublin için.

Filmin konusu ise, Dublin sokaklarında çalgıcılık yapan ve kız arkadaşı tarafından terkedilmiş bir adam ile annesi ve kızıyla yaşayan bir Çek göçmeninin müzik sayesinde tanışmaları, beraber çalmaya başlamaları ve yakınlaşması olarak anlatılabilir.

Daha fazlasını söylemeyeyim, ister müzikal denilsin, ister romantik film…
Kesinlikle bir göz atılmalı.