Bu aralar en büyük sıkıntım, hala kendime bir ayakkabısı alamayıp, koşulara başlayamam. Göbek yükselmeye devam etmekte, kolesterol vs. saymıyorum bile. Bir Türk erkeği klasiğini yine vizyona sokmuş durumdayım.

Her gün, “ulan yarın yaparız” modunda olmuyor tabi…

Gerçi 2 hafta önce acayip niyetlendim, gittim tam alıyordum ama ıcaklardan da leş gibiyim var ya, dedim kendi kendime: “oğlum, sen bugün 100 m. koş, gebermezsen neyim!?”

İyi ki de dinlemişiz içsesi yoksa kesin meftaydık.

Biraz havalar serinlesin vallahi yarın yapacağım ya!