olmadığından mıdır bilinmez, kimse için beklemez gönül önceleri gibi sabırla.

bir hata arar, günlerce gecelerce sanki doğrular yok olmuşçasına.

görmez bazen önünde duran güzelliği, hala vahadaki suyun peşindedir susuz bir şekilde.

bilmez belki de onu dibe yolluyor bu arayış. devam eder gitgide…

bakar hep arkaya, bir de önüne. karşılaştırır her parçasını görüntülerin.

hepsi aynı bile olsa ki, bulamaz öyle, çünkü kafada eşitleyemez yükseklik değerini…

sonra başlar keşke ile cümleler kurmaya, tekrar ve tekrar, sarar en başa ve en acınası lafa gelir ağzı.

ondan iyisi yok der kendince, bilir yalan olduğunu ama gönül bu laf mı dinler.

sonra unuturcasına bulur kendini yine başka bir dünyevi güzelliğin yatağında.

sol tarafına doğru dönmüş bir şekilde görüntüleri tazeler, hiç bir zaman ondan tatmadığı.

can sıkar bu rüyalar, hayaller…

dönmek istemesen de geriye, dönüyormuşsun işte bir yerlerde herhalde…