yıllar oldu diyeceğim uzaklıktalar
tüm aşklarım
bu uzaklığa kalbimi de ekledim artık

düşününce güzeldi herşey
iki satır bir cümleye kadar
ya da dudaklardan çıkan üç kelime

ve şimdi her bana gülümseyen kız tutuyor sanki elimden
peşinden gidesim geliyor
an geliyor
tek bir an

sevemiyorum
sıkılıyorum
yalnızlık paylaşılmıyor artık onu biliyorum.

bu acı sonla biten romantik filmlerden etkilenmiş
biri gibi
bir çocuk misali
bırakıyorum her oyuncağımı
kırıyorum çoğunu da
oturup da kırık diye ağladıklarım da olsa

yapamıyorum.

demek ki yok.
zorlama daha fazla…