25.12.2009 / Ballı, Şırnak

Çok özlüyorum seni…

9 ay sonra belki görebileceğim seni.

Belki arada duyarım sesini ama belki…

Belki ben geldiğimde sen başkasının olursun. Belki başkalarının yolunu beklersin. Bu gurbetin yolcusu olduğumu öğrendiğimde duyduğum ilk ses… O bile yetiyor…

Nasıl oldu bu? Nedir sırrı bu büyünün?

Yatağımın yanında yazıyor, “Geçmiyor Günler” diyor. Okudukça yüzünü görüyorum.

Dağlara bakan manzaralı bankın üstünde “Şafaklar kadar güzelsin..” yazıyor ya hani… senin o gülüşünü hatırlıyorum.

Nasıl geçer bunca şafak bilmem ama tek dileğim, dönünce yanında olmam…