Vay be dedirtiyor insana.. 110 gün.. Kısa değil, bakmayın. 4 ay olmuş aileden, dostlardan, memleketten uzak. 2640 saattir halıya basmamışım mesela! Bir incebelliden demleme çayı ya bir ya iki kere içmişim.. Ya da Pink Floyd’a hasret kalmış kulaklarım.. Özlemek buymuş onu anladım. Askerde adam olunmuyor bunu yazın bir yere, tam tersine insanlığını unutuyorsun. Birşeyler öğreniyor musun diye sorarsan da var, var birkaç güzelliği.. Mahrumiyeti görüyorsun, ufak ve basit mutlulukların ne kadar büyük anlam taşıyabildiğini görüyorsun… Kim gerçek dostunmuş onu görüyorsun.. En önemlisi bu belki de, kimin seni önemsediği… Sabretmeyi ezberliyorsun, yanında Türkiye’nin il il plaka no.ları da bedava… Daha çok var belki anlatılacak lakin tek diyeceğim; vallahi özledim…

Gerisi dönünce…