Gerçekten tükentiler..

5 yaşındaydım, yuvaya gidiyordum. Bir kız vardı, adı İpek. Sarışın gibi kumral, yeşil gözlü falan. Aşıktım galiba ona. Ama bütün okul da ona aşıktı zaten. Ses çıkarmamıştım her zaman ki gibi. Sonra bir gün dans günü gibi bir organizasyon ayarlandı. 5 yaşındaki okulun tüm pigme abazaların tümü yapıştılar kıza. İşte o gün benim kızlar hakkındaki fikirlerim oturmaya başladı. İpek, gidin dedi, ben Merrtle dans edicem. Kenarda salak salak otomatik merdivenden yukarı çıkıp aşağı kayan penguenleri izleyen benle..

Bir tek sen kaldın İpek,

Eskilerden,

Tükettim tüm eskileri. Hatıralardaki sevgileri. Kimisi anne olmuş, kimsi eş, kimisi kaltak. Eskiden kalan bir tek sen varsın güzel ve narin.

 

Belkide hatırladığım 20 sene önceki sen, ondan böyle masum geliyor bana. Böle kalsın. Tuttunacak sevgiler zaman zaman gerekiyor insana…

 

 

 

Not : Artık Yazarım.