ilovedu

Çok sevmişim seni. İlk defa değil bunu sana söylemem. Yüzüne hiç söyleyemedim belki ama bildiğini biliyorum. Hissetiremedim yeterli ona yanıyorum. Bilmen yetmiyor, değil mi? Belki hala seviyorum. Ondan emin olmam için sana yakın olmam lazım. Gözden uzak, gönülden ırak… derler, öyle mi acaba? Tek sen yoksun hayatımda belki ama, öyle olmasını istediğim kesin. Duygusal ikilemlerin arasına sıkışmış olmaktan mutlu değilim. Yapacak başka bir şey de yok ama şu an. Yazık zamanlar. Güzel zamanların yerini almış üstelik. Keşke ile başlayan cümlelerle yıpratmaktan korktuğum için sargı bezleri kıvamındalar…
Yok, yok, ben seni seviyormuşum. Anladım. Zor atlatmakla alakası da yok bunun. İstesem yaparım, daha önce de yaptım. Ama olmayacağını ilk elden bilerek buna devam etmem en büyük gösterge değil mi? Herşeyi geçtim, sadece yanımda olmanı istiyorum. Öyle dursan mutlu olacağımı biliyorum. Acı verici. Aşağılayıcı belki de. Kendimi küçük mü düşürüyorum? Bazen gurur zarar vermez mi? Vermedi mi ya da?  Of, zor sorular. Çok…
Bu nasıl bir etkidir… Sadece sesli düşünüyorum artık… Sessiz söylediğim tek şey… Neyse.