Neden kapıdan içeri girdin?

Neden çıkardın ayakkabılarını?

Üşümedi mi o minik ayakların?

Bundan dolayı mıydı yoksa suratındaki donukluk?

Neden dudaklarıma dokundurdun o pembe dudaklarını?

Kandırmaya şimdi mi başlamıştın?

Yatmakta zorlanmadın mı yanıma?

Ya gözümün içine bakarak sohbet etmeye?

Hiç mi için sızlamadı boynuma dolanırken kolların?

Hiç mi düşünmedin onu benimle öpüşürken?

Hiç mi yalan söylemedin bana? Hep ben mi suçluydum bu hikayede?

Şimdi ne olacağını hiç mi düşünmedin?

Kimlerin olacağını? Kimlere kalacağımı?

Bu satırların anlamını bilen var mı? Ben dahil…

Sana mıydı tüm kustuklarımın hesabı? Senle miydi herşey?

Dur…

Sensiz de oluyor.

Güçlüyüm.

Ama yine de biraz da yaralı…

Siktir olup gitmekse tek çare, varım ona da…

Aslında… Bir başka konu daha var.

Ben farkettim ki,

Yokum gibi… Senin için.

Hep dediğim gibi,

Boşver gitsin… Ben kalp kırıklarının ihtisasını yaptım bile.