Editör Notu 1: E. K.’nın yazdığı yazıdan etkilenerek bu yazıya başlıyorum. Yorulmaktan bahsetmiş, bu koşusundan…  Bayarsa da kapatın sayfayı banane.
Editör Notu 2: Yaklaşık olarak 1 ay önce yazmıştım bu yazıyı…

Her ilişkinin sonunda kendimi sorgulamaktan bıktım. Her heyecana yenik düşüp birazcık acele ettiğimde hata yaptığımı geç anlamaktan da bıktım. Sevgimi, sevdiğimi, nefret ettiğim şeyleri aleni bir şekilde söyleyince kaybeden olmaktan da bıktım. Yanıma 3-5 adam aldım. Yalnızlığın tadını da çıkardım. Hepsinden yine bıktım. Yanlış anlaşılmaktan bıktım. Bazı hislerimi anlatamamış olmaktan bıktım. Bazı hislerimi insanlara zamansız anlatmış veya anlatamamış olmaktan bıktım. Ben de boşa koşmaktan bıktım. Artık kimseye ilgi gösteremiyor olmaktan bıktım. Eskiden beri şıpsevdi dediğim kendimi bu acınası halde görmekten bıktım. Aynada üzgün yüz görmekten bıktım. Tatillerimi özlemekten de bıktım. Kendimi hep yaptıklarımdan sonra birşeyler anlatırken görmekten bıktım. Bunların hepsini unutmak için içki içmekten bıktım. Umutsuzca peşinden koşmaktan bıktım bazı şeylerin. Günde 5 saatten fazla uyuyamamaktan bıktım. Elime geçen fırsatların bile bile kaçtığını görmekten bıktım. Sevgimi gösteremiyor olmaktan bıktım. Kendime bazı konularda şans veremiyor olmaktan bıktım. Şans vermek istediklerime ulaşamıyor olmaktan bıktım. Kontrolsüz davrandıkça göt olmaktan bıktım. Hep mesaj veya arama bekliyor olmaktan bıktım. Beklemiyorken karşıma çıkılmasından bıktım. Rahatsız edilmekten bıktım. Yazdığım mektupların yazılmamış olduğunun düşünülmesinden bıktım. Onları gerekli insanlara veremiyor olmaktan bıktım. Oradakileri söylesem nolur sorgulamasından bıktım. Rahatsız ettiğimi düşünmekten bıktım. Kendim olarak yaşayamamaktan bıktım. Bunu yapmaya çalıştığımda kendimi yine eski hale getirebilme becerimden bıktım. O ilk heyecanı özlemekten bıktım. Onu bana son yaşatanı özlemekten bıktım. Güzel başlayan şeyleri rezil etme becerimden bıktım. Bu konuda gelişme gösterememekten de bıktım. Eskiyi tarihe gömmeye çalışmaktan bıktım. Gömemeyince kendimi daha da küçük düşürebilme korkusundan bıktım. Umursanmıyor olmaktan bıktım. Kalabalık bir çevrem varmış gibi görünmesine rağmen yalnız olmaktan bıktım… Bıktım işte… Hayattan bıktım… Başka da birşey yok…