Bir haftadır, yani kişisel blogdan, portala dönüştüğünden ve benim de bir editörlük ile sevindirildiğimden beri, en azından bir sesimi duyurmam beklenmekteydi. Ben ise sürekli yazmak isteyip de, adeta sahne korkusuna kapılmışçasına ve formatı bozar mıyım, ne yazacağım şimdi vs. gibi saçma sapan gerilmeler ile bir türlü yazmaya başlayamamıştım. Biraz önce eski yazılarımdan birini kopyalayarak, portalımıza bodoslama bir giriş yapmış oldum.

Arif’e kişisel blogunu ortak buluşma noktasına çevirdiği ve hepimizi sevindirdiği için teşekkür ediyorum öncelikle.

Mert’in yazılarını çok keyif alarak okumaktayım. Hele kendisini Hıncal Uluç gibi hissetmesini kesinlikle anlıyorum, bloglarken aynı hislerin kıyısında yüzüyorum. Bu arada sıcak hoşgeldini için de ona da teşekkür ediyorum.

Emir’in ise fanatik galatasaraylı oluşu ve futbol üzerine yazılar yazması bir fenerbahçeli olarak beni biraz korkutmakta ama onun da yazılarını severek okuyacağımı düşünüyor ve bir hoşgeldin de buradan diyorum.

Jam