Sigarasını içti hüzünlü, sanki efkar dağıtırcasına
Aslında kıpır kıpırdı içi kelebekler uçarcasına
Mutluydu O gün, aşkının gerek yoktu aramasına
Onu düşünerekte güzel geçerdi zaman tek başına

Çok iyi bir çocuk olduğu halde
Kıyaslayamazdı kendini aşkının karşısında
Bir çöküntü bir mutluluk hallerinde
Emindi herzaman o günün yaşadığı en güzel gün olduğuna

Kahve, ikinci sigara sonunda
Karar verdi ne yapıp ne yapmayacağına
Bunlar neler yapmayacağıydı aslında
Ve uzun uzun zaman sonra
Görecekti aldığı karara bağlı kaldığına

Şaşırdı gerekli olmadığo halde telefonunun çalmasına
Aşkının onu düşünmüş olup aramasına
Ve hatta onu görmek istiyor olmasına
Genede daha mutlu olmadı, eskiler gelince aklına

Her aşk kendini mucize sanar tamam dedi ama
Ya bu sefer aşka göre de mucize deilse olanlar ona
Gene de yıkandı, giyindi fırladı sokağa
Buluştu başkasına aşık aşkıyla..

Artık unutmayı öğrenmişti yıllar sonrasında
Sır, bir başkasına aşık olmaktı aslında
İmkansız aşklar peşinde koşa koşa
Eser kalmamıştı unutmak istediklerinden aklında

İmkansız aşklar için yaratılmışım dedi mırıldanırcasına
Korktu, aşkı “efendim bişey mi dedin? ” die sorunca
“Yok hayır” dedi Sordu, “Pink Floyd dinledin mi son zamanlarda? ”
“Boşver zaten” dedi Aşık Çocuk, “Dinleyemez kimse mutlu zamanlarında”
Ucuz kurtarmıştı durumu, düşündü napardım ben şarkılar olmasa!

Kendi bile inanmıyordu, bu aralar mutlu olmasına
O an gece olsun istiyordu, düşüncelere dalmak yatağında
Evrelerden birindeydi, dünyaya niye geldiğini hatırlatan insana
Son birkez yemin etti hiçbirşey yapmayacağına..

Gerçekten de gece oldu sonunda
Geçirdi kulaklığı kulağına
Pink Floyd iyi gelirdi şimdi ona

Birden bire farketti o anda
Dinleyemezdi Pink Floyd gerçekten mutlu olsa
Aşığım ama dedi sonra
Gerek yoktu tutarlı olmasına

Ertesi gün yaşadığım en güzel gün olacak neden olsa..

(Aşık Çocuğun iPod’undan: Tom Waits – Dead and Lovely)