Sizinle daha önce depresif playlistimi :) paylaşmıştım.

Bunalım anlarında veya bir şekilde çaresiz kalınca genelde hep bir yakarışa; hep “neden ben?”, “neden böyle?”, “neden oldu?” tarzı sorulara sarıyoruz sanırım.
Bunlar şarkılarda da var tabi…

Starsailor – Four to the floor:

“I was sure, that you would be my girl,
We’d rent a little world, have a little girl.”

Pearl Jam – Black:

“I know someday you’ll have a beautiful life
I know you’ll be a sun In somebody else’s sky
But why Why Why can’t it be
Why can’t it be mine?”

REM – Losing my religion:

“But that was just a dream
Try, cry, why try?
That was just a dream
Just a dream, just a dream”

Stabbin Westward – Sometimes it hurts:

“God, I hate myself when I try to get over you
I hate myself, will I ever get over you?”

…ve binlerce belki de başka şarkı… Bunlar sadece aklıma gelenler.

Aslında bu tamamen yırtıklarını yamamak için kumaş aramadan öte bir şey değil.

Sonuçta bir yırtık var ve sen bunu eline geçirebileceğin herhangi bir paçavra ile kapamaya çalışıyorsun.
Bırak açık kalsın.
Bırak onu usta eller kapasın, doğru kumaşlarla.
Bırak bunu gelişigüzel yapma sen.
Bunu özene bezene gerçekten önemseyen, yapmak isteyen yapsın…